In januari ’26 ging Joker-collega Siel op groepsreis naar de Filipijnen: een reis in het thema van water, de zee en dieren. En het toeval wil dat een van de deelnemers, Iris, actief is als marien biologe. Het leek Siel interessant om nadien te polsen naar Iris' ervaring van de reis. Het resultaat lees je hieronder: een gesprek over de Filipijnen, het belang van koraal en... schelpen.
Siel: Je bent net terug van een groepsreis op de Filipijnen. Hoe was dat voor jou?
Iris: Het was zalig! Als marien biologe in België is het soms moeilijk om aan mijn trekken te komen, watergewijs weliswaar. Speciaal voor deze reis behaalde ik op voorhand mijn duikbrevet zodat ik zeker kon genieten en dingen kon bewonderen die ik hier in België niet te zien krijg.
S: En was het naar verwachting?
I: Het overtrof zelfs mijn verwachtingen! Ik heb heel veel gezien dat ik niet had verwacht. Eerlijk: ik deed ook niet te veel research op voorhand zodat ik verrast kon zijn. Maar zelfs met mijn hoge verwachtingen was het nog steeds prachtig, prachtig, prachtig!
S: En wat heb je dan zoal gedaan in het water?
I: Twee andere deelnemers hadden ook hun duikbrevet, dus we gingen vaak met z’n drieën duiken terwijl anderen luierden, snorkelden of een duikcursus voor beginners kregen.
Onze eerste duik was zelfs een nachtduik! En voor iemand met weinig duikervaring was dat enorm spannend. Maar het ging vlot, en ik kon al enkele diertjes van mijn checklist schrappen.
S: Oh fijn, wat voor diertjes?
I: De sea dragon pipefish, alhoewel ik niet zeker ben of die echt zo wordt genoemd, dat moet ik even opzoeken 😊 Daar was ik echt heel blij mee! En ook een zeeslang: prachtig, prachtig, prachtig!
S: Wat waren jouw hoogtepunten van deze reis?
I: De walvishaaien! Ik had al heel wat research gedaan om te weten of je wel op een duurzame manier walvishaaien kon spotten op de Filipijnen. Walvishaaien worden immers heel vaak worden gevoederd. Dat wijzigt hun hele migratiepatroon en verstoort de voedselketen omdat er veel te veel nutriënten in het water komen. Op de vertrekvergadering stelde ik de vraag en kreeg een positief antwoord.
En het was écht goed! Goede lokale partners, zo weinig mogelijk interactie met de haaien... Alles controleren en voorspellen is onmogelijk want je blijft een mens in de leefomgeving van zo'n reusachtig dier. Maar het was werkelijk een prachtige ervaring.
S: Waren er bij jou ook momenten waarop je dacht "Oei!"?
I: Soms wijst de lokale bevolking al zelf op problemen. Zo ook toen we mee mangroves gingen aanplanten met een lokale partner. Die zei dat de overheid veel geld steekt in het verstevigen van de oevers van de rivier in Loboc, met metalen structuren. Maar ja, ze verspillen daar heel veel geld aan iets wat eigenlijk een simpele oplossing kan hebben want mangroves hebben al de natuurlijke functie om erosie tegen te gaan. Van zo’n verhalen krijg ik het moeilijk.
Ik vind het leuk dat lokale mensen toeristen laten meehelpen bij mangroveherstel. En ze doen hun best om te tonen waarom dat belangrijk is. Maar ik voel dat er toch nog veel verloren gaat in de communicatie waardoor toeristen niet 100% beseffen wat ze aan het doen zijn en waarom het belangrijk is.
S: Terug naar het duiken. Ik ben vaak met jou gaan duiken. En telkens je bovenkwam was dat met veel enthousiasme en een grote WAUW. Maar achteraf bedacht je ook dat er toch veel dood koraal was.
I: Ja, er is wel wat dood koraal. Dat zag je duidelijk op de stranden aanspoelen. Zo zie je de impact van bv. tyfoon Odette (richtte grote schade aan in december 2021 op de Filipijnen), zowel onder als boven water. Op de vraag of deze schade normaal is na een tyfoon antwoordden de Filipino’s dat dat in deze tijd van het jaar niet zou mogen voorkomen, maar dat het wel vroeger, vaker en vooral ook heviger gebeurt.
S: Zijn er nog andere factoren die een koraal kunnen schaden?
I: De opwarming van de aarde is nog steeds de grootste factor van koraalbeschadiging. Stress zorgt ervoor dat algjes de koralen verlaten. Aangezien de algjes het voedsel én de kleur van een koraal zijn, sterft en verbleekt het koraal. En dat allemaal door de opwarming van het zeewater, veroorzaakt door de uitstoot van CO2.
S: Heb jij tips voor duikers, snorkelaars en zwemmers hoe hiermee om te gaan?
I: Eerst en vooral de kleinere dingen: koraalvriendelijke zonnecrème gebruiken, zeker niks aanraken, niks meenemen… dat is zó belangrijk.
Maar ook praten over koraalbescherming is een must. Creëer bij elkaar het bewustzijn dat wat je ziet uniek is, en waarom we dit moeten beschermen. Zodat je beseft waar je nu eigenlijk van aan het genieten bent. Dat vind ik heel belangrijk.
S: Jij bent ook een grote fan van schelpen.
I: Dat klopt. Een heel grote liefhebber!
S: Naar welke schelpen moet iedereen zeker eens op zoek gaan op de Filipijnen?
I: Ik denk meteen aan de lambis lambis of spinnenschelp. Die wordt ook gegeten als delicatesse op de Filipijnen. Dat is echt een hele leuke, want die heeft scherpe randjes en stekeltjes om zich te verdedigen.
En dan de giant clam of doopvontschelp of andere gelijkaardige soorten die met uitsterven bedreigd zijn. Ik heb er op deze reis een paar gezien, en die zijn zo mooi! De mantel, dus het vlees van het dier, kan helderblauw zijn. Wauw! 🐚
Maar mijn liefde voor schelpen komt vooral door de gedachte erachter. Het is maar een simpel slakje dat zo’n complexe structuren maakt. Dat vind ik geweldig!
Ik ga zelf graag op zoek naar schelpen die al gebroken zijn, want dan kunnen heremietkreeftjes er minder mee aanvangen. Maar zo kan ik de binnenkant zien en zien hoe die opgebouwd zijn.
S: De schoonheid van de schelp.
I: Ja! De wiskunde daarachter, met de fractalen en de gouden ratio als basis. Dat is gewoon, ja, indrukwekkend.
S: Wat is jouw ultieme tip voor reizigers die naar de Filipijnen willen gaan?
I: Stay off the beaten track. Zo schrok ik echt van het minder toeristische eiland Leyte, waar wij de walvishaaien hebben gespot! Een top ervaring, en nog duurzaam ook!
Op niet-toeristische plekken kan je echt je stress volledig kwijt. Als iedereen naar dezelfde plekken gaat, bijvoorbeeld naar Insta-worthy stranden waar ze speciaal wit zand opspuiten om dat een ‘white beach’ te kunnen noemen, dan kan niemand nog genieten. Noch mens noch dier.
Maar als je de druk verspreidt, niet vraagt naar dingen die er niet zijn, en gewoon geniet van wat er moet zijn, dan kan iedereen floreren.
Stel die vragen ook aan de lokale partners, zoals "Hoe was het hier vroeger?", "Is het hier veranderd?". Wees kritisch, dat is héél belangrijk, en ga in interactie met de lokale bewoners.
S: En volgend jaar weer naar de Filipijnen?
I: Als ik zou kunnen, direct!
S: Zalig, merci!
🌴🌊 Wil je zelf ook mee op Joker-groepsreis om net als Iris en Siel de natuur en het zeeleven van de Filipijnen te beleven?
Bezoek dan zeker www.joker.be/phbp voor meer info en alle afreisdata.
Empty
